| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
عاشقی خودمم مبارک.
 
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم آذر 1388ساعت 23:28 توسط مسعود آواک |
|
|
عید غدیر خم بر همه عاشقان علی(ع) مبارک
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم آذر 1388ساعت 23:22 توسط مسعود آواک |
|
حسین خونش را ریخت تا پرچم سرخی در دست ما باشد تا بر سینه ی دشمن بکوبیم.حال ما پرچم سیاه به دست گرفته و بر سینه ی خود می کوبیم.
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم آذر 1388ساعت 23:11 توسط مسعود آواک |
|
|
امروز اعلام می کنم حضور مردم پای صندوق های رای لازم عقلی است،و رای به کسی که ملت او را دروغگو میدانند حرام است.حال که آقایان مصلحت نمی دانند این سخنان از صدا و سیما پخش شود مانند دوران انقلاب که اطلاعیه ها توسط مردم پخش می شد،باید این سخنان را بنویسید و تکثیر کنید.(آیت اله العظمی صانعی)
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و یکم خرداد 1388ساعت 1:9 توسط مسعود آواک |
|
 |
|
+ نوشته شده در
جمعه نهم اسفند 1387ساعت 2:12 توسط مسعود آواک |
|
|
مشت میکوبم بردر پنجه میسایم بر پنجره ها
من دچار خفقانم خفقان من به تنگ آمده ام ازهمه چیز بگذاریدهواری بزنم هان با شما هستم این درهارابازکنید من به دنبال فضائی میگردم لب بامی سرکوهی که درآنجا نفسی تازه کنم می خواهم فریاد بلندی بکشم که صدایم به شما هم برسد من هوارم را سر خواهم داد چاره درد مرا باید این داد کند ازشما خفته چند چه کسی می آید با من فریاد کند؟ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سوم آذر 1387ساعت 23:43 توسط مسعود آواک |
|
|
دخترک خنده کنان گفت که چیست راز این حلقه زر راز این حلقه که انگشت مرا این چنین تنگ گرفته است ببر راز این حلقه که در چهرۀ او اینهمه تابش و رخشندگی است مرد حیران شد و گفت: حلقه خوشبختی است،حلقۀ زندگی است همه گفتند:مبارک باشد دخترک گفت:دریغا که مرا باز در معنی آن شک باشد سالها رفت و شبی زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه زر دید در نقش فروزندۀ او روزهائی که به امید وفای شوهر بهدر رفت،هدر زن پریشان شدو نالید که وای وای،این حلقه که در چهرۀ او باز هم تابش و رخشندگی است حلقۀ بردگی و بندگی است فروغ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 16:31 توسط مسعود آواک |
|
|
سلام
۶ ماهی هست که نیستم.ولی امید وارم از این به بعد باشم.آرزو می کنم هیچکسی تجربه ی این ۶ ماه و نداشته باشه. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 14:8 توسط مسعود آواک |
|
|
بوي عيدي، بوي توپ، بوي كاغذرنگي،
بوي تند ماهيدودي وسط سفرهي نو، بوي ياس جانماز ترمهي مادربزرگ، با اينا زمستونو سر ميکنم، با اينا خستهگيمو در ميکنم! شادي شکستن قلک پول، وحشت کم شدن سکهي عيدي از شمردن زياد، بوي اسکناس تانخوردهي لاي کتاب، با اينا زمستونو سر ميکنم، با اينا خستهگيمو در ميکنم! فکر قاشق زدن يه دختر چادرسيا، شوق يک خيز بلند از روي بتههاي نور، برق کفش جفشده تو گنجهها، با اينا زمستونو سر ميکنم، با اينا خستهگيمو در ميکنم! عشق يک ستاره ساختن با پولک، ترس ناتموم گذاشتن جريمههاي عيد مدرسه، بوي گل محمدي كه خشک شده لاي کتاب، با اينا زمستونو سر ميکنم، با اينا خستهگيمو در ميکنم! بوي باغچه، بوي حوض، عطر خوب نذري، شب جمعه پي فانوس توي كوچه گم شدن، توي جوي لاجوردي هوس يه آبتني، با اينا زمستونو سر ميکنم، با اينا خستهگيمو در ميکنم!! |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 0:33 توسط مسعود آواک |
|
|
چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود؟
|
|
+ نوشته شده در
جمعه ششم بهمن 1385ساعت 1:56 توسط مسعود آواک |
|
|
زندگي را رودي ببين كه بر بستر زمان جاريست. در ساحل اين رود بايست، نه كنجكاو باش و نه نگران. به خس و خاشاك گذشته ات نگاه كن كه بر خاطراتت شناورند و مي آيندو ميروند؛درست مانند حوادثي كه در روزنامه ها مي خواني. از آن ها منتزع شو و نسبت به آن ها بي تفاوت باش. يادت باشد كه هيچ چيز مهم نيست. فقط باش! آن گاه انفجاري رخ خواهد داد. معجزه ي شكفتن در خويش! زورق آوازهاي دل خوشگلم،در امتهاي روز،مرا به آن سوي ساحل خواهد برد؛به جايي كه ازآن جا مي توانم همه چيز و همه كس را ببينم. |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه هجدهم دی 1385ساعت 2:55 توسط مسعود آواک |
|
|
خانه ام وقتی که می آیی تمامش مال تو هرچه دارم غیر تنهایی تمامش مال تو صد دو بیتی صد غزل دارم و حتی یک بغل شعر های خوب نیمایی تمامش مال تو ضرب و آهنگ غزلهایم صدای پای توست این صدای پای رویایی تمامش مال تو وسعت آرام اقیانوس آرام دلم ای پری خوب دریایی تمامش مال تو باز هم بیت بد پایان شعرم مال من شعر های خوب بالایی تمامش مال تو |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 2:25 توسط مسعود آواک |
|
|
به همان قدركه چشم تو پر از زيبايي است بي تو دنياي من اي دوست پر از تنهايي است اين غزل هاي زلالي كه زمن مي شنوي چشمه ي جاري اندوه دلي دريايي است چند وقت است كه بازيچه ي مردم شده ام گرچه بازيچه شدن نيز خودش دنيايي است دل به دريا زده ام تا باز اغاز كنم ماجرايي كه سرانجامش يك رسوايي است امشب اي آينه تكليف مرا روشن كن حق به دست دل من؟ عقل؟ ويا زيبايي است؟ دلخوش عشق شما نيستم اي اهل زمين به خداوند كه معشوقه ي من بالايي است اين غزل نيز دل تنگ مرا باز نكرد روح من تشنه یک زمزمه نیمایی است |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه سی ام مهر 1385ساعت 2:49 توسط مسعود آواک |
|
|
+ نوشته شده در
جمعه چهاردهم مهر 1385ساعت 13:17 توسط مسعود آواک |
|
|
قاصدک! هان، چه خبر آوردي؟ راستي آيا رفتي با باد؟ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 21:30 توسط مسعود آواک |
|
این سایه همین سایه مبین که پر ز نور است چشمت همه داد بیند این سکوت نور است |
|
+ نوشته شده در
جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 23:40 توسط مسعود آواک |
|
|
|
|
+ نوشته شده در
جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 22:46 توسط مسعود آواک |
|
|
بی همگان به سر شود بی تو بسر نمی شود
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو گوش طرب بدست تو بی تو بسر نمی شود جان ز تو نوش می کند دل ز تو جوش می کند عقل خروش می کند بی تو بسر نمی شود جاه و جلال من تویی ملکت و مال من تویی اب زلال من تویی بی تو بسر نمی شود گاه سوی وفا روی گاه سوی جفا روی ان منی کجا روی؟بی تو بسر نمی شود بی تو اگر بسر شدی ز یر جهان ز بر شدی باغ ارم سقر شدی بی تو بسر نمی شود خواب مرا ببرده ای نقش مرا بشسته ای وز همه ام گسسته ای بی تو بسر نمی شود بی همگان بسر شود بی تو بسر نمی شود.... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 21:49 توسط مسعود آواک |
|
|
تو که نازنده بالا دلربایی
تو که بی سرمه چشمون سرمه سایی تو که مشکین دو گیسو در قفایی به مو گویی که سرگردون چرایی * بمیرم تا تو چشم تر نبینی شرار اه پر اذر نبینی چنان از اتش عشقت بسوزم که از مو رنگ خاکستر نبینی * دلم دردی که دارد با که گوید گنه خود کرده تاوان از که جوید دریغا نیست همدردی موافق که بر بخت بدم خوش خوش ببوید * سیه بختم که بختم واژگون بی واژگون بی سیه روزم که روزم تیره گون بی تیره گون بی شدم محنت کش کوی محبت زدست دل که یا رب غرق خون بی غرق خون بی * زعشقت سوختم ای جان کجایی بماندم بی سر و سامان کجایی نه جانی و نه غیر از جان چه چیزی نه در جان نه برون از جان کجایی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 21:47 توسط مسعود آواک |
|
